Schapen zijn geen dingen

Margo Vonk had haar boek Waar lopen de schapen? misschien beter Wat is een schaapherder? kunnen noemen. De dertien herders die zij portretteert, zijn allemaal verschillend. De een loopt in de duinen, de ander in stadsparken, de een zweert bij traditionele heideschapen, de ander heeft liever een eigen kruising met exotische Suffolks. Sommige schaapherders combineren het scheperen van de kudde met een zorgboerderij of de vermarkting van vlees en wol al streekproduct, anderen prijzen zich als het lukt om met Pasen tien weken oude, perfect afgemeste lammeren te kunnen leveren.

Landwerk oktober 2015

waar-lopen-de-schapen

Er gebeurt van alles in de wereld van de schaapherders. Vanaf augustus geeft Helicon een mbo-vakopleiding tot schaapherder, omdat er volgens de school een tekort aan schaapherders dreigt. Ongeveer tegelijkertijd werd het Gilde traditionele schaapherders opgericht, dat streeft naar een systeem van leerling en meester om de vakkennis en ervaring van professionele schaapherders met grote kuddes met traditionele schapenrassen levend te houden.

Vonk gaat in haar boek niet in op deze veranderingen, al komt de hobbelige praktijk van schaapherders die financieel afhankelijk zijn van natuursubsidies die door overheden maar al te graag aan andere zaken besteden. Ze laat vooral zien dat er een enorme rijkdom aan kennis en ervaring schuilt in alleen al de dertien herders die ze beschrijft, maar dat ze allemaal veel ervaring moeten opdoen om de kudde schapen te kunnen begeleiden. “Ze worden vaak gezien als dingen”, stelt Hilde Groen. Als één ding duidelijk wordt uit Waar lopen de schapen?, dan is het dat schaapskuddes ingewikkelde levende systemen zijn met veel schapen, enkele honden en een herder.

Margo Vonk, Waar lopen de schapen?, ISBN 9789082388206, 24,50  euro, te bestellen via www.margovonk.nl

1 antwoord
  1. Margo Vonk
    Margo Vonk zegt:

    Schapen zijn geen dingen. Als het goed is, is dat wat het meest opvalt in de verhalen in het boek. Herders zien hun schapen niet als dingen, maar werken met de honden en de schapen samen om hun werk te doen. Wat ik zelf erg leuk vind, is dat menig herder zal zeggen dat hij geen schapen zou houden als het ook anders kan. Ik durf dat te betwijfelen. Weliswaar ben ik bevooroordeeld, want ik vind schapen erg leuk. Maar zowel uit de jarenlange ervaring van enkele van de herders in het boek en de nieuwe ervaringen van de vrij ‘nieuwe’ herders blijkt, dat natuurbeheer en schapenhoeden een ideale combinatie is. Dus zonder schapen geen herder en ook geen boek. Vandaar dat ik niet snel aan een andere titel zou denken.
    Dank voor je recensie!

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.