Berichten

Rijksoverheid moet vertrouwen terugwinnen

/
Peter Paul Witsen schreef in opdracht van het College van Rijksadviseurs een essay over het fenomeen van ruimtelijke kwaliteit, naar aanleiding van de nieuwe Omgevingswet. Zijn conclusie is dat de Rijksoverheid zich moet bezinnen als systeemverantwoordelijke en als investeerder. "Het vertrouwen terugwinnen is wel een opgave."

Rijksadviseur Eric Luiten wil nationaal landschapsplan samenstellen

/
Rijksadviseur voor Landschap en Water Eric Luiten wil een nationaal landschapsplan ontwikkelen. Luiten merkt dat provincies en andere organisaties nog worstelen met de opheffing van het rijkslandschapsbeleid, terwijl ze wel veel aandacht hebben voor ruimtelijke kwaliteit. Luiten wil een praktisch plan, een soort onderlegger die partijen houvast geeft. Er komt nog wel een andere naam, want nationaal, landschap en plan is wel erg twintigste eeuw. "Het wordt in ieder geval geen nostalgische poging tot het herintroduceren van rijkslandschapsbeleid."

Landinrichting cruciaal voor bio-energie

/
Biomassa levert nu zeventig procent van alle duurzame energie in Nederland. Toch ontbreekt biomassa welhaast in de Nederlandse ambitie voor duurzamen energie en bakkeleien professoren vooral over de efficienchy van bio-energie. Zou het niet zinniger zijn om te kijken hoe boeren en natuurorganisaties de productie van bio-energie in de regio zo efficiënt mogelijk kunen organiseren? Een efficiënte landinrichting en ruimtelijke ordening zijn essentieel om Nederland's duurzaamheidsdoelen te halen.

Platteland verdwijnt uit dorp

/
Het boek Rural Urban Framework begon met een reis van Hong Kong naar een plattelandsdorp op de grens van de provincies Guangdong en Guanxi, door een 'landschap in een staat van incompleetheid en transitie'. Hoewel er vooral wordt gesproken en geschreven over de enorme veranderingen in de grote steden van China lijkt het op het platteland niet anders te gaan. De architecten Joshua Bolchover en John Lin van de universiteit van Hong Kong richtten daarom het onderzoeks- en ontwerpcollectief Rural Urban Frameworks op.

Divers pluimage

/
Ruimtevolk is sinds 2007 het publicatieplatform voor tientallen auteurs van wel heel divers pluimage: adviseurs, studenten, projectmanagers, landschapsarchitecten, ondernemers, onderzoekers, geografen, journalisten, historici, stedenbouwkundigen, lobbyisten, sociologen, planologen, ingenieurs, vastgoedspecialisten en marketeers. Dat resulteert in een lekker allerhandje aan artikelen op de site. Zo verwonderd publicist Pieter Hoexum zich dat het 'wilde wonen' van Carel Weeber via het particulier opdrachtgeverschap veelal uitloopt in droomhuizen die eigenlijk luchtkasteel blijken te zijn, zoekt woningbouwontwikkelaar Irene van Kaam innovatieve opdrachtgevers, is er een interview met Henk Ovink van het ministerie van Infrastructuur en Milieu over een Amerikaans Deltaplan, tempert planoloog Sander van Lent de hoge verwachtingen die de overheid heeft ten aanzien van de zelforganiserende burger, en schrijft directeur van de Federatie Ruimtelijke Kwaliteit Flip ten Cate een kritisch stuk over de nieuwe Omgevingswet.

Randstad als ecologische zone?

/
Het is vaker gezegd over de Randstad: ‘Voor de internationale zone van Nederland is één ruimtelijk plan voor de komende vijftig jaar nodig. Het gebied valt nu onder elf gemeenten, vier stadsregio’s en twee provincies, terwijl de meeste infrastructuur in beheer is bij de rijksoverheid.’ Communicatiedeskundige Pieter Maes schrijft het op in zijn prettig leesbare boekje De poldermetropool. Daarin schetst hij in het kort de geschiedenis van de Randstad als samenhangende metropool in het internationale speelveld.

Schuivende politieke panelen

/
‘Dit project illustreert de paradox van gebiedsontwikkeling en de noodzaak van nationaal beleid: aan bottom-up initiatief mankeert de juiste schaal; ontwerpen op grotere schaal en langere termijn ontberen politiek draagvlak. In onze gedecentraliseerde ruimtelijke ordening was voorheen nationale financiering het smeermiddel om tot regionaal draagvlak te komen. Maar die tijd is voorbij.’

Amstelland werd Amstelscheg

/
Amstelland is een van de bekendere groene scheggen in de verstedelijke regio van Amsterdam. Groen is in dit opzicht een relatief begrip, want mensen uit Oost-, Zuid- of Noord-Nederland zouden zich in dit gebied nogal opgelaten voelen vanwege alle bebouwing en infrastructuur. Toch is dat groen de reden dat er nu een prachtig geschiedenisboek is over Amstelland met prachtige historische kaarten: Atlas Amstelland. Historici beschrijven hoe het veen ontgonnen werd, hoe de bodem daardoor daalde en de Amstel werd bedijkt, hoe Ouderkerk het bestuurscentrum werd en hoe de dynastie van de Heren van Amstel zich vestigden.

Departement ‘Tijdelijke Ordening’

/
Vier Arnhemmers – de architecten Peter Groot, Steve Swiggers en Edwin Verdurmen en adviseur Christiaan Holland – hebben zich verenigd in het Departement Tijdelijke Ordening om een netwerk op te zetten van enthousiaste en creatieve stedelingen die tijdelijk gebouwen, straten en pleinen leven weten in te blazen met clubs, tuinen, concerten of restaurants. Eigenlijk werken ze daarmee geheel volgens de lijn die de auteurs van Urban Catalyst volgen, namelijk inventariseren welke plekken in de stad niet gebruikt worden, aan welke gebouwen of plekken behoefte is voor nieuwe initiatieven, en vraag en aanbod bij elkaar brengen.

Structuurplannen ingehaald door realiteit

/
Het is natuurlijk helemaal geen gekke gedachte, om achteraf eens goed door te rekenen welke doelen uit de structuurplannen van overheden nu eigenlijk gehaald zijn. Maar als je kijkt naar het boek Structuurplannen en werkelijkheid in 2005 dat Joop Nicolai schreef over Lelystad, dan moet je al snel concluderen dat rekenen alleen geen helder beeld schetst van de werkelijkheid. Nicolai geeft in ingenieurstaal een sterk staaltje kwantitatieve analyse ten beste, maar een argeloze lezer raakt in alle cijfers en opsommingen regelmatig de weg kwijt.